ศูนย์ช่วยเหลือสัตว์ ซิลเวอร์เลค
ตัวนี้แหละ
มานี่มา
ตัวหนักจัง
แถมน้ำลายยืดด้วย
นี่
แกเป็นเด็กดี!
เป็นเด็กดีของฉัน
5 ปีผ่านไป
ฮัลโหล!
ลูกรัก พ่อมีเวลาไม่มากนะ!
พ่อคะ!
เป็นอะไรรึเปล่า?
งานมันเข้าน่ะลูก
พ่อคงไม่กลับบ้านสักพัก
หนูไม่เข้าใจ
อย่ากลับไปที่บ้านนะ เพ็นนี เข้าใจไหม?
เกิดอะไรขึ้นคะ?
ไม่ต้องกลัว ลูกไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว
ลูกมีโบลท์
พ่อดัดแปลงพันธุกรรมให้มัน
มันปกป้องลูกได้แน่
โบลท์ ~ซุเปอร์โฮ่ง ฮีโร่หัวใจเต็มร้อย~
ขอบคุณ ช่างเป็นข่าวดีเสียนี่กระไร
ทุกอย่างกำลังไปได้สวย
นั่นไง ดร. คาลิโก้
แขกของเรายอมปริปากหรือยัง
เขาปริปากแน่
ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
ไม่ ฉันไม่มีวันบอก
คุณพ่อ
คุณชักทำผมฉุนแล้วนะศาสตราจารย์
แต่มันคงไม่เป็นแบบนี้ เมื่อของมาถึง
คงทำให้เพื่อนที่น่ารักของเราค่อยคุยได้กันหน่อย
ฉันจะส่งคนไปรับของ
วิเศษ ให้เขาเอามาให้ผมตอนเที่ยวบินแรกเลย
โบลท์ ไปกันเถอะ!
เราต้องการแค่เด็กผู้หญิง
-มีอะไร -คาลิโก้อยู่ไหน?
ฉันไม่บอกเธอหรอก
โบลิเวีย โบลิเวีย คาลิโก้อยู่ที่โบลิเวีย
ใกล้ทะเลสาปโรกากวาโด
ทะเลสาปโรกากวาโด ฉันน่าจะรู้
มาเร็ว โบลท์ ไปกันเถอะ
โบลิเวีย เครื่องบินจะออกในอีก 10 นาที
โบลท์ ซูมซูม
โบลท์ ไปคาบมา
น้องหมา!
ล็อคเป้า
เก่งมาก
สนามบิน!
โบลต์ เห่า
โอเค โอเค...
ดีมาก เพื่อน
ภารกิจเสร็จสิ้น
เก็บไว้ดูเล่นน่ะ
ไม่เป็นไร นายจัดการมันเรียบแล้ว
ไม่ต้องห่วง โบลท์ แกช่วยโลกไว้ได้อีกครั้ง
ดีมาก
สนามบิน
โบลท์ เห่า
ไมค์บูม
-นั่นไมค์บูม -ไมค์บูมจริงๆ ด้วย
บ้าสิ้นดี
หมามันอาจจะเห็น อาจจะเห็นไปแล้ว!
เอ่อ หมาเห็นไมค์บูมแล้วจะเป็นไรไป
ขอโทษทีที่ต้องตอบคำถามด้วยคำถาม
...ว่าแต่ คุณเป็นใคร?
มินดี้ พาร์คเกอร์ จากเน็ตเวิร์ค
อ๋อ ถามอะไรหน่อยสิ มินดี้ จากเน็ตเวิร์ค
คุณเห็นอะไรในนี้เหรอ?
-เอ่อ......หมา -เธอพูดว่า "หมา"
โธ่ มินดี้ มินดี้ที่น่าสงสาร
ฉันพลาดอะไรไปรึเปล่า?
คุณพลาดทุกอย่างทีเดียวแหละ มินดี้
คุณเห็น "หมา" แต่ผมเห็นสิ่งมีชีวิต...
...ที่ทุกอณูในตัวของมัน ทุกอณู!
เชื่อว่าเด็กสาวอันเป็นที่รักกำลังตกอยู่ในอันตราย
ผมเห็นอารมณ์อันเร่าร้อนบนใบหน้าของมัน
ซึ่งไม่เคยมีใครถ่ายทำได้มาก่อน
ไม่เคยเลย มินดี้ จากเน็ตเวิร์ค
เราทุ่มเททุกอย่างเพื่อให้โบลท์เชื่อว่าทั้งหมดนั่นเป็นความจริง
เราจึงไม่ทำผิดพลาด เราจึงไม่ถ่ายซ้ำ
และเราจึงห้ามให้หมาเห็นไมค์บูมเป็นอันขาด
เพราะว่า มินดี้จากเน็ตเวิร์ค
ถ้าหมาเชื่อว่าเป็นความจริง
ผู้ชมก็จะเชื่อด้วยเหมือนกัน
ว้าว โอเค คุณอยากให้มันสมจริง เดี๋ยวจัดให้
เรื่องมันเดาง่ายไปหน่อย
เด็กอยู่ในอันตราย หมาไปช่วยเธอจากผู้ร้าย ก็แค่นั้น
แล้วก็จบอย่างมีความสุขทุกที
แต่กลุ่มเป้าหมายของเราในช่วงอายุ 18 - 35 ปี ไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่
พวกเขาไม่มีความสุขกับตอนจบที่มีความสุข
บางที พวกคุณน่าจะ ไม่รู้สินะ
ใช้เวลาคิดเรื่องขั้นตอนการถ่ายหมาให้มันน้อยลงหน่อย
แล้วคิดหาวิธีให้ผู้ชมอายุ 20 ปีขึ้นไป...
...เลิกเปลี่ยนช่องหนีซะบ้าง
เพราะถ้าเรตติ้งตกแม้เพียงครึ่งจุดล่ะก็
เชื่อได้เลย ฉันจะไล่ทุกคนในห้องนี้ออกให้หมด เริ่มจากคุณเป็นคนแรก
สมจริงพอรึยัง
เอาล่ะ เรียบร้อย
แกช่วยฉันไว้ได้อีกครั้ง โบลท์
ไม่เป็นไร ไม่มีอะไรหรอก
ไม่มีผู้ร้ายแล้ว
กินอะไรหน่อยไหม โบลตี้ หือ? หิวไหม?
แกจัดการมันเรียบแล้วโบลท์ ไม่มีใครทำร้ายฉันหรอก
โบลท์ ดูฉันสิ ฉันสบายดี เห็นไหม?
มานี่ซิ มามะ
ไปคาบมา โบลท์ ไปเลย
ใช่สิ ไอ้นี่ก็คงไม่สนุกเหมือนกัน
ไหนดูซินี่อะไร
เพื่อนเก่าแกไง มิสเตอร์แครอท
โธ่ โบลท์
แกก็รู้ว่าฉันต้องไป
ใช่ แกเป็นเด็กดีของฉัน
อยู่นั่นเอง แม่ซูเปอร์สตาร์ตัวน้อย
ได้เวลาไปถ่ายรูปขึ้นปกหนังสือ "ทีน" แล้ว
แม่คะ หนูอยากพาโบลท์กลับบ้านช่วงวันหยุดนี้
-อืม แม่..แม่ว่า มันก็... -เยี่ยมเลย แจ๋วมาก
แน่นอน สาวน้อยกับสุนัขคู่ใจ
ไม่มีอะไรดีกว่านี้แล้ว
แปลว่าหนูพาโบลท์กลับบ้านได้ใช่ไหมคะ?
ในฐานะเพื่อนนะ ใช่ แน่นอนที่สุด
แต่ในฐานะผู้จัดการส่วนตัว ฉันต้องเตือนเธอว่านี่คือโลกของโบลท์
มันต้องอยู่ที่นี่เท่านั้น
โอเค ไปกันเถอะ
แต่มันไม่เคยได้เป็นหมาธรรมดาเลย
แค่ช่วงวันหยุดนี้เท่านั้น หนูแค่...
รู้อะไรไหม นั่นเป็นคำถามที่ดีนะ เอางี้ เราปักหมุดเอาไว้ก่อน
ปักเรียบร้อยแล้ว ปล่อยมันไว้แบบนั้นก่อน
ไปคิดให้ดีแล้วค่อยกลับมาคุยกันใหม่นะ
ทุกคนพอใจรึยัง? ยิ้มกันหน่อย
รีบไปจากที่นี่กันเถอะ เร็วเข้า
หนูไม่ต้องคิดให้ดีหรอก หนูอยากพาโบลท์กลับบ้าน
ดูหน้าหนูสิ ฉันก็มีลูกสาวที่บ้าน
สุดที่รักของฉัน ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อเค้า
และฉันยอมแลกเค้ากับเธอด้วยความเต็มใจเชียวล่ะ
จริงๆ นะ
เพิ่งนึกขึ้นได้ เราต้องไปแต่งองค์ทรงเครื่องกันแล้ว
ไปเถอะ
หนูอยาก เอ่อ..... หนูแค่....
หมานั่นคิดว่าทั้งหมดนี่คือเรื่องจริงเหรอ?
ใช่เลย เด็กใหม่สินะ หมอนี่ไม่เคยออกไปนอกโรงถ่าย
เหลือเชื่อใช่มะ ว่างๆ ฉันก็มาอำมันเล่นแก้เซ็ง
ฉันชอบเริ่มด้วยเสียงหัวเราะปิศาจ
หวัดดี ไอ้หน้าขน
วันนี้แกอาจชนะ โบลด์ แต่ในท้ายที่สุด...
เราจะจัดการเพ็นนีตัวน้อยของแก
ไม่มีทางหรอก เจ้าแมว แกเลือกเดินไปในหนทางแห่งความชั่วร้าย
เราจะทำลายพวกแกให้สิ้นซาก รวมทั้งเจ้านายของแกด้วย
-ว้าว -ไงล่ะ โอเค ดูนี่นะ
เธอไม่รอดแน่ เจ้าหมา ชายตาเขียวเขามีแผนเด็ด
อีกไม่นานเขาจะทำการประหาร
ใช่ๆ และเขาก็จะ...ประหาร...เธอ!
ใช้ได้
ฉันจะใช้ซูเปอร์เห่าเป่าพวกแกกลับหลุมไปซะเดี๋ยวนี้ก็ได้
แต่ฉันอยากให้พวกแกมีชีวิตอยู่
เพราะฉันมีข้อความฝากไปถึงเจ้าตาเขียวนายของแก
ฝากบอกว่า โบลท์เพื่อนเก่าของเขา...
ยาวไหม?
-อะไรยาว? -ข้อความไง
มันยาวหรือเปล่า? แบบว่าฉันความจำไม่ดีน่ะ
ได้ ฉันจะย่อให้รวบรัด.. โอเค บอกเจ้านายของแกว่า ฉันจะ..
รู้อะไรไหม? เอาแบบนี้ดีกว่า
นายจำข้อความครึ่งแรกนะ ส่วนฉันจะจำครึ่งหลัง
จากนั้นเราก็เอาข้อความไปบอกชายตาเขียวพร้อมกัน
ฉันไม่สนหรอกว่าข้อความจะส่งไปยังไง
แค่ส่งไปก็พอ โอเคไหม? บอกเจ้าตาเขียวว่า ฉันจะไม่มีวันหลับ
ไม่มีวันพัก จนกว่าจะแน่ใจว่าเพ็นนีที่รักของฉันปลอดภัยจากเงื้อมมืออันชั่วร้าย
บอกชายตาเขียวว่าฉันจะ..
ยาวเกินไป ฉันจะแบบว่า "อะไรนะ" แล้วก็ตามด้วย "หา"?
ฉันชักจะเบื่อแล้วล่ะ สักอย่างเกี่ยวกับเงื้อมมือใช่ป่ะ?
เอาเถอะ ฉันจะพยายาม ลาก่อน
ยังไงฉันก็เป็นแฟนคลับนายนะ ปลื้มสุดๆ เลยล่ะ ต้องไปแล้ว ขอบคุณมาก
กลับมาตรงนี้เลยนะ ไอ้พวกบ้า ห้าร้อย ต่ำช้า...
หมาเอ๊ย
แมวเอ๊ย
ฉันไม่ให้พวกมันแตะต้องเธอแน่ เพ็นนี
พร้อมไหม โบลท์
เอาล่ะ ซูมกล้องออกหน่อย
กล้องสี่พร้อม เปลี่ยนไปกล้องสี่
ตามด้วยคนขับ
ขอบใจ แลรี่ย์
กล้องพร้อม ระดับพร้อม เตรียมง้างกรงเหล็ก
จับภาพตามไปเลย
ซูเปอร์คอมพิวเตอร์ของคาลิโก้
ถ้าพวกเราเข้าไปได้
ก็จะรู้ว่าพวกมันเอาคุณพ่อไปไว้ที่ไหน
อาวุธระเบิด
ได้เวลาของตาลำแสง
โบลท์ จ้อง
ตอนนี้แหละ
เยี่ยมมาก
เร็วเข้า เร็วเข้า
น่าซาบซึ้งใจจริงๆ ทำให้น้ำตาฉันไหลเลยนะเนี่ย
คาลิโก้!
ผลการวิจัยของพ่อเธอจะเป็นประโยชน์ต่อองค์กรของเรา
ฉันเชื่อว่าเขาจะต้องเปลี่ยนใจแน่
เพราะคราวนี้ฉันได้ตัวเพ็นนีสุดที่รักของเขามาแล้ว
โบลท์!
โลกกำลังจะอยู่ในเงื้อมมือของฉัน!
กลุ่มเป้าหมายของคุณรู้สึกยังไงบ้างล่ะกับตอนจบแบบนี้
คุณขอสำหรับคนดูอายุ 18 -35 ปี ที่ไม่มีความสุข
ผมก็จัดสำหรับคนอายุ 18-35 ปี ที่ไม่มีความสุขให้
โบลท์ ฉันไม่เป็นไร โบลท์ ฉันสบายดี
การ์ด หยุดเธอไว้
-เฮ้ๆ -โบลท์!
-ใจเย็นๆ -ฟังมันสิ
-ต้องไปบอกมันว่าหนูโอเค -ไม่! หนูไม่โอเคต่างหากละ
หนูถูก ดร. คาลิโก้ ผู้ชั่วร้ายจับตัวไป
อย่างน้อยก็ต้องให้เจ้าหมาคิดแบบนั้น
ลองจินตนาการดูสิ หลับตาและนึกภาพว่ามันจะน่าตื่นเต้นแค่ไหน
ตอนที่มันเข้าไปช่วยหนู... พรุ่งนี้!!!
แต่มันคงอยู่ไม่สุขไปทั้งคืนแน่ๆ ขอร้องล่ะ ให้หนู...
แป๊ปนึงซิ นั่นอะไรซ่อนอยู่ข้างหลังหูน่ะ?
นั่นมัน ใช่แล้ว มันคือหมุดนั่นเอง!!
เอางี้ละกัน เราปักหมุดบทสนทนานี้ไว้ตรงนั้น
และเราจะไม่ดึงมันออกจนกว่าปัญหาจะได้รับการแก้ไข
-แต่ หนูแค่.. -อ๊ะ ฉันนึกอะไรออกแล้ว
กำหนดการจำหน่ายดีวีดี ต้องรีบไปแล้ว งานใหญ่ซะด้วย
ต้องแต่งตัวให้ล้ำสมัยหน่อย
โอเค ให้ที่ว่างเธอหายใจหน่อย อย่าเบียดมากนัก
ฉันไปฝึกเสียงหัวเราะปีศาจมาแล้ว แบบนี้เป็นไง
อย่างเงี๊ยะ
โอเค ฟังนะ นายยังเร็วไปสำหรับเสียงหัวเราะปิศาจ
แค่หัวเราะคิกคักกวนประสาทก็พอ
หลังจากจบเสียงหัวเราะปิศาจของฉัน ฟังนี่
ว่าไง โบลท์
ปีนขึ้นมาแล้ว
โบลท์ กลับมา
ฉันมาช้าไป!
-โบลท์ ช่วยด้วย -ฉันมาแล้ว เพ็นนี
โบลท์ ช่วยด้วย
รอก่อน เพ็นนี รอก่อน!
โบลท์ ช่วยด้วย
เพ็นนี!
โบลท์ มานี่เร็ว โบลท์
โอเค โบลตี้! โอเค เย็นไว้ ใจเย็นๆ โบลตี้
เจ้าตาเขียว!
เพ็นนี! เพ็นนี!
เพ็นนี!
เจอเป้าหมายแล้ว!
จบตรงนี้แหละ !
เพ็นนี!
เพ็นนี? พวกมันพาเธอไปที่อื่น!
ไม่มีเวลาทักทายนะ พี่น้อง
คนของฉันตกอยู่ในอันตราย ฉัน..
-เฮ้ย นายทำอะไรเนี่ย -โอ้ โทษที
-จะดมฉันก่อนไหมละ? -ว่าไงนะ?
-ไม่ใช่หมาแถวนี้นี่น่า -เฮ้ หยุดนะ
-หืม? -ฉันซีเรียสนะ
ว่าไง เจ้าตัวน้อย หลงทางมาเหรอจ๊ะ?
เฮ้ รอก่อนสิ
ทำไมฉันถึงงอเหล็กบ้าพวกนี้ไม่ได้
ว่าไงเพื่อน
หัวติดจั๋งหนับเลยนิ?
พวกเรามาดูนี่สิ หมอนี่ทำหัวแตงโมติดแหงกเชียว
อืม หัวแตงโมติดแหงก
นี่เพื่อน ใจเย็นๆ สิ ช้าๆ หน่อย
ฉันใจเย็นไม่ได้ คนของฉันถูกลักพาตัวไป
เฮ้ เพื่อน ใจเย็นๆ ทำแบบนี้ หมุนแล้วดึง หมุนแล้วดึง
รับรองแป๊บเดียวหลุด
นี่คืออะไร มันทำให้พลังฉันเสื่อม
-แค่โฟมพลาสติกน่ะ -โฟมพลาสติก?
ต้องเป็นแผนของชายตาเขียวแน่
พวกนายเห็นชายตาเขียวบ้างไหม?
นายรู้อะไรไหม ฉันอยากจะพูดอะไรสักหน่อย ถ้าฉันพูดได้
นายดูคุ้นๆ จัง โจอี้ ดูหน้าหมอนี่สิ
ช่าย สาบานได้ว่าฉันเคยเห็นนายนี่มาก่อน
ช่าย ช่าย ช่าย
บอกได้เลยว่าฉันไม่เคยลืมหน้าใคร
-ไม่เคยเลย -ใช่ ใช่ ใช่
-ไม่เคย -ใช่ เขาจำหน้าเก่งมากเลยล่ะ
ฟังก่อนๆ! ชายที่มีตาสีเขียวน่ะ! นายรู้อะไรบ้างไหม เจ้านก!!
-ฉันรู้จักหมาตัวนี้ -เออๆ ฉันด้วย!!
ต้องนึกให้ออก ไม่งั้นจุกอกตายแน่ แป๊บนะ
ไม่ ฉันไม่รู้ ฉัน..ฉันนึกว่าฉันรู้
นี่ นายเคยไปเตร่แถวถนนหมายเลขสิบสี่ กับหมาจรจัดที่ชื่อเคลวินหรือเปล่า?
-ช่าย ช่าย ช่าย เคลวิน หมาพันธ์ลาบาดอร์ -อะไร?
นายต้องบอกอะไรมาหน่อย เพราะ... นี่มันพิลึกมาก
พิลึกที่สุด!!
พิลึกพิลั่นน่ะ รู้ไหมว่าแปลว่าอะไร?
นกพิราบนี่ช่วยอะไรไม่ได้เลย
ฉันต้องการพวกที่อยู่วงใน พวกที่ใกล้ชิดกับชายตาเขียว
-เจ้าแมว -โอ้ แมวเหรอ?
ใช่ แมว... ถ้าเจอล่ะก็...
ถ้าเจอนะ ฉันจะทำให้มันเสียใจที่เกิดมาเชียว
ถ้าแค่แมวก็พอหาให้ได้
ตรงเวลาดีมาก ซูล เข้ามาสิ
โอเค ซูล ดีมาก คราวหน้าหามัสตาร์ดด้วยมานะ โอเค๊?
ได้เลย มิทเทนส์ ขอบคุณ มิทเทนส์
นั่นของที่นายหาได้เหรอ เท็ด?
-เก่งอะไรแบบนี้ -โชคดี มิทเทนส์
ลูอี้!
นี่อะไร?
อาทิตย์นี้มันแร้นแค้น นี่ก็ครึ่งนึงของฉันแล้ว
นายได้ยินไหม ลูอี้? ฉันกำลังหิว
และเวลาที่ท้องของฉันมันพูด.. มันไม่ได้พูดกับฉัน
-มันกำลังพูดกับ...กงเล็บ -ไม่เอากงเล็บนะ ได้โปรด..
ฉันก็พยายามจะคุมเจ้านี่ไว้อยู่หรอก แต่เรื่องของเรื่องคือมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับฉันน่ะสิ
ท้องของฉัน มีสายตรงไปถึง เจ้าพวกนี้
และฉันได้ยินเสียงพวกมันคุยกันใหญ่เชียว
ฉันจะคุยกับกงเล็บนี่ให้ละกัน แต่เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน
-อาทิตย์หน้า อาหารที่นายหาได้ทั้งหมดเป็นของฉัน -แต่เราไม่ได้ตกลงกันไว้แบบนี้นี่
ฉันเอามาให้ครึ่งนึง และเธอก็คุ้มครองฉัน นั่นต่างหากข้อตกลง
อืม ข้อตกลงเราเพิ่งจะหมดอายุน่ะ เอาล่ะ ไปได้แล้ว
จำคำฉันไว้ มิทเทนส์
วันนึง จะต้องมีใครสักคนที่ลุกขึ้นขัดขืนเธอ สอนบทเรียนให้กับเธอ!
เหอะๆ กลัวตายล่ะ
สมควรกลัวแล้ว
อ่า...โอเค นาย...
เธออยู่ที่ไหน?
-ใคร? -แกรู้ว่าฉันมาที่นี่ทำไม!
เธออยู่ที่ไหน?
โอเคๆ เพื่อน...ฉันไม่รู้ว่านายพูดถึงอะไร แต่...
เอ้า มิทเทนส์ บอกเขาไปสิว่าเธอคนนั้นอยู่ไหน
-บอกคุณหมาเขาไป ทำให้เขามีความสุข -ช่าย ช่าย เร็วสิ มิทเทนส์ บอกเขาไป
โจอี้ วินนี่ บ็อบบี้ เด็กๆ ของฉัน
ช่วยบอกคุณหมาบ้านี่หน่อยซิว่าเขาจับแมวผิดตัว
-ตัวนี้แหละเพื่อน -ใช่เลย!
-ยัยนี่แหละ -นายจับแมวถูกตัวแล้ว
ท่าทางต้องให้เจอไม้แข็งซะบ้าง
ว๊าก! ว๊าก! นายจะบ้าเหรอ!
เฮ้ โจอี้ นายว่าเราทำเกินไปหรือเปล่า?
พูดเป็นเล่น วันนี้เป็นวันดีที่สุดในชีวิตฉันเลยล่ะ
เธอทำงานให้พวกคนชุดดำที่อยู่กับชายตาเขียว
พวกมันจับเพ็นนีไป เธออยู่ที่ไหน?
-ฉันไม่รู้ว่านายพูดถึงอะไร -ฉันชักจะเมื่อยแล้วนะ
บอกตามตรงว่าอยากจะหาวซะจริงๆ
โอเค โอเค ฉันบอกแล้ว ฉันบอกแล้ว ฉันรู้ว่าเพ็นนีอยู่ที่ไหน
ใช่..พวกมันเอาตัวเธอไป
ใช่.. พวกที่ใส่ชุดดำ กับผู้ชาย ชายตาสีฟ้า
ตาสีฟ้า?
อ๋อ เขียว สีเขียว! ตาสีเขียว
หยุดโกหกไม่ได้เลยใช่ไหม เจ้าแมว? คงฝังอยู่ในสายเลือดแล้วสิ น่ารังเกียจที่สุด
ฉันรู้.. มันน่ารังเกียจ ฉันก็รังเกียจตัวเองเหมือนกัน
ฮอลลีวูด?
แต่ถ้านายวางฉันลง ฉันจะบอกนายว่าเธออยู่ที่ไหน
รู้ไหม นายควรจะขอบใจฉันนะที่อุตส่าห์เสี่ยงอันตรายขนาดนี้
ทุกสัดส่วนในร่างกายของฉันบอกว่า
ไม่ให้ฉันหักหลังชายตาสีเขียว
เอาล่ะ.. นี่คือแผนที่ลับ ลับสุดยอด
ของผืนปฐพีแห่งนี้!
เรากำลังอยู่ตรงนี้ ใกล้ๆ ผู้หญิงตัวเขียวที่ถือคบเพลิง
และเจ้านายของฉันจับเพ็นนีไว้ที่...
ตรง ตรง อ๋อๆ ตรงนี้ๆ ใกล้ๆ วัฟเฟิลที่สวมแว่นกันแดด
สิ่งที่นายต้องทำ ก็แค่เดินทางจากตรงนี้ ไปตรงนี้
ฉันบอกนายแล้วว่าเธออยู่ที่ไหน ทีนี้นายก็แก้มัดให้ฉัน ฉันจะได้ไปซะที
ฉันปล่อยเธอแน่ หลังจากที่เจอเพ็นนีแล้ว
อะไรนะ... นั่นไม่ใช่ข้อตกลงนะ เราตกลงกันแล้วนี่
ข้อตกลงของเธอเพิ่งหมดอายุ
เธอพูดแบบนั้นกับฉันเมื่อไม่ถึงสิบนาทีที่แล้ว
สมน้ำหน้า
โอ้ เยี่ยมเลย
ใส่กุญแจไว้
ฟังนะ คนเก่ง ฉันมีอุ้งเท้าที่เต็มไปด้วยกงเล็บอันร้ายกาจ
อย่าให้ฉัน.. ขอร้องล่ะ อย่าทำให้ฉันต้องงัดมันออกมาใช้
มันน่าเกลียดน่ากลัวมาก
-ทำอะไรน่ะ? -ถอยไป!
ถ้าฉันจ้องกุญแจนี่นานพอ มันจะลุกเป็นไฟและหลอมละลาย
ท่าทางจะบ้าเข้าขั้น
-ช้าๆ ระวังด้วย -น่าๆ ฉันเอาอยู่
มีคนมา!
เฮ้ ช้าๆ หน่อย นายคนเสียสติ
-โอย ไอ้นี่หนักเป็นบ้า -เฮ้ๆๆ วางก่อน
ฉันลืมกุญแจ
เดี๋ยวกลับมานะ
เฮ้ เจอตังค์ว่ะ
ขอบใจมาก... ลุกขึ้นได้แล้ว
-โอเค ไปทางซ้ายหน่อย -โอเค ได้แล้ว ได้แล้ว
ได้แล้วใช่มะ?
มันติดอยู่ที่ลิ้นฉันเนี่ย ฉันรู้จักหมาตัวนั้นแน่ๆ
ฉันจะบอกอะไรให้ โจอี้ บ๊อบบี้ พวกนายมองเหมือนว่าฉันไม่รู้ ฉันจะบอกให้นะ
ฉันรู้จักหมาตัวนั้น ฉันเคยเห็นเขาที่ไหนมาก่อน
เดี๋ยวคืนนี้คงนึกออกเองแหละ
นั่นสิ อาจจะเป็นแบบนั้น
-ฉันมีข่าวดีมาบอก! -จริงเหรอคะ?
ใช่แล้ว ฉันเพิ่งจองคิวให้เธอสำหรับรายการคืนนี้
ใช่ๆ ใช่ ฉันหมายถึง..
มันคงไม่มีค่าอะไรถ้าโบลท์ยังคงหายตัวอยู่แบบนี้
มันไม่ใช่ข่าวดีอะไรเลยสักนิด ใครจะสนเรื่องรายการคืนนี้ล่ะ ฉันไม่สนหรอก
ไม่เป็นไรนะลูก
-มันคงกลัวมากแน่ๆ -กลัวเหรอ? นี่เรากำลังพูดถึงเจ้าโบลท์อยู่นะ
มันเคยกลัวอะไรที่ไหนกันล่ะ
ฉันพนันได้ว่าโบลท์ต้องอยากให้เธอออกรายการคืนนี้
แบบว่า...
แบบว่า...อาจไม่ใช่ก็ได้
โบลท์รักลูกมากนะจ๊ะ และลูกก็อยู่ที่นี่
มันไม่ไปไหนไกลหรอก
ยินดีต้อนรับสู่โอไฮโอ หลายสิ่งรอให้คุณค้นหา
งั้น ถ้านายมีพลังพิเศษจริง ฉันว่า นั่นคงทำให้นายเป็น...
-เป็นซูเปอร์โฮ่งอะไรแบบนั้นใช่ไหม? -นั่นเป็นข้อมูลลับสุดยอด
โธ่ บอกหน่อยน่า พลังอะไรของนายที่เจ๋งสุดล่ะ?
บอกมาซิ บินล่ะ? นายบินได้ไหม?
อย่าโง่น่า ฉันบินไม่ได้หรอก
โอเค โอเค ได้ นายไม่มีพลังวิเศษอะไรเลย...
ไม่มีพลังอะไรสักอย่าง แล้วฉันมาทำอะไรเนี่ย?
-ฉันมีซูเปอร์เห่า -ซูเปอร์เห่า? โห ล้อเล่นหรือเปล่า
แล้ว.. แล้วไอ้ซูเปอร์เห่านี่มันเป็นยังไง?
ฉันบอกไม่ได้จริงๆ มันเป็นความลับ
ฉันว่าเธอหุบปากแล้วพาฉันไปหาเพ็นนีดีกว่า
รู้สึกนายจะเป็นห่วงเป็นใยแม่เพ็นนีคนนี้เหลือเกินนะ
-เธอคือคนของฉัน -โถ เธอก็แค่คนๆ หนึ่ง
ถ้านายถามฉันนะ คนที่ดีจริงๆ ก็คือ...
โฟมพลาสติก!
เก็บหัวเตรียมตัวพุ่ง
เก็บอะไรนะ?!
หือ? ไอ้ของเหลวสีแดงที่ไหลออกจากเท้าฉันนี่คืออะไร?
มันเรียกว่าเลือด พ่อฮีโร่
-ฉันจำเป็นต้องมีมันเหรอ? -ใช่สิ
และถ้านายอยากให้มันอยู่ในร่างกายของนายอย่างที่ควรจะเป็น
นายต้องเลิกกระโดดออกจากรถบรรทุกที่กำลังวิ่งอยู่บนถนน!
เอ่อ ปกติแล้วร่างกายฉันทนทายาดกว่านี้นะ คงเป็นเพราะ...
โฟมพลาสติก! ไอ้นั่น.. มันทำพลังฉันเสื่อม
-เธอจะทำอะไรน่ะ วางมันลงนะ! -จบแค่นี้แหละ นายเสร็จฉันแล้ว
แก้มัดให้ฉัน ไม่งั้นฉันจะ.. ฉันจะ .. เอ่อ ฉันจะเชือดนาย!
ฉันจะเชือดนายอย่างเจ็บแสบด้วยโฟมพลาสติกนี่!
จะบ้าเหรอ เธอยังไม่รู้ถึงความร้ายกาจของโฟมพลาสติก
โฮ่..พนันกันไหมล่ะ หนูน้อย คราวนี้ฉันจะปลดปล่อยพลังมันล่ะนะ!!!
-พลังอันร้ายกาจของโฟมพลาสติก -อย่านะ!
ก็ได้ เจ้าแมว โอเค เธอชนะ ฉันจะแก้มัดให้
ใครเอาเปียโนมาวางตรงนี้เนี่ย?
-คราวนี้มีปัญหาอะไรอีกไหม เจ้าแมว? -ไม่ ไม่มีๆ ไม่มีปัญหาแล้วจ้ะ
ฉันจะพานายไปหาเพ็นนี
เสียงอะไรน่ะ?
-อะไร? -นี่ไง
โอเค เธอมีเวลาสองวินาทีที่จะบอกว่าใส่อะไรลงไปในตัวฉัน
ยาพิษ? ปรสิต? ยาพิษ? พูดไปแล้วนี่หว่า
เห็นไหม หัวฉันตื้อไปหมด คิดอะไรไม่ออกเลย
โอ๊ย ไม่อยากจะเชื่อ นายกำลังหิว
-ยาถอนพิษอยู่ไหน? -โอเค โอเค เดี๋ยวหาให้
นั่นไงล่ะยาถอนพิษ...
อาหาร
ใครจะเอาแฮมเบอร์เกอร์บ้าง!?
ดูนี่
เอาเลย ไปทำหน้าน้องหมา แป๊บเดียวก็หวานหมู
รู้จักไหม? อ้อนน่ะ ทำหน้าน้องมาสิ!
ว่าไงนะ? หน้าน้องหมา? แปลว่าอะไร?
นี่ฉันต้องมาติดแหงกอยู่กับหมาหนึ่งเดียวในโลกที่ไม่รู้จักวิธีขออาหาร
โอเค ถ้านายอยากได้อาหา...
ยาถอนพิษน่ะ นายจะต้องทำตามที่ฉันบอกเป๊ะๆ
ไม่ ไม่ได้ เธอมันเป็นสิ่งมีชีวิตสุดแสนชั่วร้าย
อืมๆ ยอมรับ
ที่ฉันจะให้นายทำก็แค่เอียงหัวของนายเล็กน้อย
นายทำได้ใช่ไหม? ลองซิ
-อีกนิด อีกนิด -นี่มันไร้สาระสิ้นดี
ไม่หรอกๆ เถอะน่า พยายามหน่อย เกือบจะได้แล้ว
ให้ตายสิ
โอเค ลองอีกข้างซิ
อย่างงั้น! เงยหน้าขึ้น ก้มลง ไหนยิ้มหน่อย ไม่ต้องยิ้มดีกว่า
หุบหูซ้าย อีกซ้ายนึง โอเค เอาใหม่ดีกว่า
หุบสองข้างเลย ค้างไว้แบบนั้นแหละ
แล้วเหลือบตามองข้างบนช้าๆ
เตรียมท้องไว้ได้เลย
นี่จ้ะ
แจ๋ว!
โอ้ว ดูแกสิ เจ้าตัวน้อย
ไปให้พ้น ไอ้แมวบ้า!
ว่าไงจ๊ะ หมาน้อย อยากกินเกี๊ยวเนยถั่วของยายเหรอ?
รอแป๊บนึงนะ
ดูนายสิ! เอาตุ๊กตาทองไปเลย
ไม่ได้อิ่มแปล้แบบนี้มานานแล้ว
เฮ้ ดูสิ พุงฉันป่องขนาดนี้แน่ะ! แจ๋วไหมล่ะ?
อืม ใช่ แต่อย่าติดใจมาก เราต้องเดินทางกันต่อ
แต่ที่นี่หยั่งกะเหมืองทองชัดๆ นายเป็นอะไรไป?
ทุกอาทิตย์จะมีพวกคนโง่หน้าใหม่ๆ เอาอาหารมาให้เชียวนะ
มองไปรอบๆ สิ มันไร้ที่ติ
ตาฉันฝาดไปหรือเปล่านี่? คงไม่ใช่ภาพหลอนใช่ไหม?
หรือว่าจะเป็น..ฮีโร่ของฉัน!!!
โอ้ พระเจ้าจ๊อดมันยอดมาก!
นายคือโบลท์!! ซูเปอร์โฮ่ง! นายเจ๋งสุดยอด
เดี๋ยวก่อน นายรู้จักหมาตัวนี้เหรอ?
-รู้จักสิ เขาคือที่สุดแห่งความสุดยอด -อืมๆ อันนั้นรู้แล้ว
-นายเป็นใคร? -ฉัน ไรโน่
ไรโน่.. เจ้าแฮมสเตอร์?
คือ..ที่จริงบรรพบุรุษของฉันไม่ได้เป็นแฮมสเตอร์ 100% นะ ฉันมีเชื้อสายของหมาป่า 1.16%
รวมถึงวูฟเวอร์รีน บวกกับเชื้อผสมระหว่าง...
แต่นั่นไมใช่ประเด็น!
เรามีตำนานอยู่ตรงนี้แล้ว โบลท์ ซูเปอร์โฮ่ง!
เขาวิ่งเร็วดุจจรวดมิสไซส์ แผดเผาเหล็กกล้าให้หลอมละลายด้วยนัยตาลำแสง
และที่เยี่ยมที่สุด เขาสามารถปัดเป่าสิ่งก่อสร้างมหึมาให้สิ้นซากด้วยพลังซูเปอร์เห่า!!
เดี๋ยวนะ..นายเคยเห็นซูเปอร์เห่าด้วยเหรอ?
-นายเฝ้าสังเกตการณ์ฉันเหรอ? -โอ้ ใช่แล้ว ฉันตามดูนายตลอดแหละ
-ไม่น่าเชื่อ! -ไม่หรอก ธรรมดาจะตาย
แต่ฉันระวังตัวอยู่ตลอดเวลา! ไม่มีใครหลุดพ้นจากประสาทสัมผัสฉันไปได้นี่
-นายคือสายลับในเงามืด -เอ่อ...จะว่างั้นก็ได้
ดูนี่นะ
เห็นรอยสายฟ้านี่หรือเปล่า สยองไหมละ?
-เหมือนฝาแฝดยังไงยังงั้น -ใช่ สยองมาก..
-ว่าแต่เพ็นนีอยู่ไหนล่ะ? -เธอโดนชายตาเขียวจับตัวไป
จับตัว? แย่แล้ว เธออาจกำลังตกอยู่ใน...
อันตราย.. ฉันรู้ แต่ฉันจับแมวตัวนี้มาได้
ฉันเดาว่าคงเป็นสายลับของเจ้าตาเขียวสิท่า?
นายเดาถูกแล้วล่ะ เจ้านี่จะพาฉันไปหาเพ็นนี
แก แกมันเลวที่สุด
แกข่มตาหลับลงได้ยังไง? เพ็นนีเป็นคนดีแสนดีที่สุด
เธอรักโบลท์ และเขาก็เจ๋งสุดยอด และแกมันปิศาจร้าย!!!
แกกล้าดียังไงมาพรากพวกเขาทั้งสองออกจากกัน
ตาย ตายซะเถอะ!
ฉันจัดการเอง โบลตี้
-ตายซะ ตาย! -ใจเย็น ไรโน่ ใจเย็นไว้
นายพูดถูก..เราต้องการมันตัวเป็นๆ
เรา?
ใช่แล้ว โบลท์ รับรองว่าฉันจะเป็นประโยชน์กับทีม
-ไหนว่าต่อซิ -ฉันวิ่งเร็วประดุจสายฟ้า
มีประสาทสัมผัสอันคมกริบ และยังเป็นจ้าวแห่งการแฝงตัว
อีกอย่าง ฉันจะคอยคุมเจ้าแมวให้
-เส้นทางเต็มไปด้วยขวากหนาม -ฉันมีลูกบอล
-ไม่มีทางให้หันหลังกลับ -ฉันลุยดะอยู่แล้ว
-จะมาใจเสาะทีหลังไม่ได้ -ชัวร์
เตือนไว้ก่อนว่าหนทางสู่ใจกลางแห่งความชั่วร้ายมีอันตรายทุกฝีเก้า
-ฉันกินอันตรายเป็นอาหารเช้า -นายหิวไหม?
-หิวโซเลย! -ยินดีต้อนรับ
เฮ้ ขอคุยด้วยแป๊บนึงซิ
ฉันไม่รู้หรอกนะว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่ฉันค่อนข้างกังวัล...
เกี่ยวกับจำนวนคนบ้าในทริปนี้
-แค่หนึ่งตัวก็เกินพอแล้ว -เขาจะไปกับเรา
แต่ว่าฉัน..
เดินไป เจ้านักโทษ พระอาทิตย์จะตกดินแล้ว
ฉันเห็นด้วย
ตอนนี้เราต้องการพาหนะเจ๋งๆ
ฉันมีความคิดเด็ดกว่านั้นเยอะ ตามฉันมา!
เอาล่ะ ที่เราจะต้องทำก็แค่ทะยานไปยังเป้าหมายอย่างรวดเร็ว
และห้ามพลาดไปแม้เพียงนิดเดียว ฉันต้องรู้อะไรอีกไหม ไรโน่?
แค่รู้ไว้ว่าทุกนาทีที่ฉันได้ร่วมทีมกับนาย
เป็นช่วงนาทีที่มีค่าที่สุดในชีวิตของฉัน
ไม่ ไม่มีทาง พูดออกมาได้ไง ฉันไม่ยอมบ้าตามไปด้วยแน่
-ใจเย็น เจ้าแมว เธออยู่กับฉัน -นั่นแหละปัญหา
ใจเย็นๆ น่า
ตอนที่เห็นฉากแบบนี้ในกล่องวิเศษน่ะเจ๋งจะตาย
อะไรวิเศษนะ?
ก็นั่นไง กล่องวิเศษน่ะ ที่มนุษย์ชอบดูกัน
เดี๋ยวนะ ไอ้กล่องวิเศษที่มีภาพเคลื่อนไหวน่ะเหรอ?
ใช่ และโชว์ของโบลท์น่ะเยี่ยมที่สุด
โชว์ของโบลท์? ใช่แล้ว เขามาจาก...
โอ้ ไม่ ไม่ ไม่ๆ รอเดี๋ยว ฟังฉันก่อน
-ลุยเลย ลุยเลย ลุยเล้ยย!!! -เดี๋ยว นายไม่ได้เป็นซูเปอร์ฮี...
ทำอะไรน่ะ?
มิทเทนส์!
มิทเทนส์ จับเท้าฉันไว้! ฉันต้องการให้เธอมีชีวิตอยู่
นายมันบ้า ไปให้พ้นนะ!
-จับเร็วเข้า ฉันจะช่วยเธอเอง! -ไม่ นายช่วยไม่ได้หรอก นายไม่ได้เป็น...
โบลท์!
หนอย มีแผนร้าย
โอ๊ย โอ๊ย จะบ้าเหรอ
-หยุดนะ ฉันพยายามจะช่วยเขาอยู่ -ช่วยเรอะ? ใช่ซี่
ไม่ต้องห่วงนะ โบลท์ ฉันจะหยุดมันเอง!
ฉันยึดไม่ไหวแล้ว
-ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ ไอ้ตัวร้าย! -โบลท์!!!!
โลกแห่งความจริงมันเจ็บใช่ไหม? แต่นายคงไม่เคยรู้มาก่อนเลยสิ?
ลงมานะ เจ้าแมว เราไม่มีเวลา
ฉันจะไปหาบันได
ฟังนะ คนเก่ง นายเป็นส่วนหนึ่งของรายการทีวี
รู้จักไหม? โทรทัศน์น่ะ มนุษย์เขาดูเพื่อความบันเทิง
มันเป็นของเก๊ ! ที่นายคิดว่ามันเป็นความจริงน่ะมันไม่จริง!
ตลกสิ้นดี
คิดให้ดีๆ สิ โบลท์ ตั้งแต่หลงทางมา พลังอะไรของนายก็ใช้ไม่ได้เลยสักอย่าง
เริ่มแรกนายรู้สึกหิว แล้วก็มีเลือดออก
นายคิดจริงๆ เหรอว่านายเกิดมาพร้อมกับ สัญลักษณ์ที่เป็นรูปสายฟ้าเป๊ะๆ แบบนั้นน่ะ
มันเป็นเครื่องหมายแห่งพลังของฉัน เจ้าแมว
เป็นเครื่องหมายที่เขาทำขึ้นมาน่ะสิ เจ้าหมา
ไร้สาระชะมัด ลงมาเดี๋ยวนี้!
ไม่
มิทเทนส์ ถ้าไม่ให้ความร่วมมือ ฉันจะใช้ซูเปอร์เห่าเป่าเธอลงมาเดี๋ยวนี้แหละ
เชิญบ้าตามสบาย ดูซิว่าจะได้ผลไหม
เธอทำให้ฉันไม่มีทางเลือก
โอ้โห ซูเปอร์เห่า น่ากลั๊ว น่ากลัว
ใช่ โคตะระซูเปอร์เลยแหละ
ไม่จริง นี่ไม่เป็นความจริง
ว๊าว...คราวนี้ค่อยดูซูเปอร์หน่อย
เดี๋ยวนะ ก็ไม่นี่นา
โอเค โอเค ฉันรู้ล่ะ หยุดเห่าได้แล้ว
พอซะที ฉันซีเรียสนะ เจ้าหมา หยุดเห่าได้แล้ว ฉันไม่ได้ล้อเล่น
หยุดได้หรือยัง?
โอเค ได้ นายเป็นซูเปอร์โฮ่ง โบลท์ ช่วยเงียบก่อนได้ไหม
โบลท์ เราต้องหนีแล้ว!!
-โบลท์! -มานี่เลย!
ศูนย์ควบคุมสัตว์
สุนัขหาย โบลท์
ดูซิว่าเราเจอใคร แม่หนูน้อย โบลท์ไงล่ะ!
-พวกเขาพบมันแล้ว! -โบลท์!
ถูกต้อง หมาสุดรักของหนูไง
ไม่ใช่โบลท์นี่
อืม มันขึ้นอยู่กับว่าจะมองมุมไหนน่ะ
หนูรู้ไหม? ตอนเป็นเด็ก ฉันอยากได้จักรยานเป็นของขวัญวันเกิดมาก
แต่พ่อแม่ฉันกลับซื้อถุงมือเบสบอลให้แทน
รู้ไหมว่าฉันทำไง? ฉันก็คิดซะว่าถุงมือเบสบอลนั่นคือจักรยาน
และฉันขี่มันไปโรงเรียนทุกวันเลย
เรื่องจริงนะ
-มันไม่ใช่โบลท์ -ฉันคิดว่าใช่นะ จริงๆ
ขอบคุณ
ฟังนะ สาวน้อย เราจะพูดตรงๆ
ถ้าเราไม่ถ่ายทำกันต่อก็จะต้องมีคนตกงาน
-คนดีๆ ที่มีครอบครัว -แต่โบลท์ยังหลงอยู่ข้างนอก
-และหนู... -เราเข้าใจเธอดี
สิ่งสุดท้ายที่พวกเราอยากจะทำก็คือการขอให้เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ทำการตัดสินใจแบบผู้ใหญ่
แต่มันคงต้องเป็นแบบนั้นแล้ว เราต้องการให้เธอเดินหน้าต่อไป
เราอยากให้เธอปล่อยโบลท์ไปซะ
ไอ้นี่ต้องทำมาจากโฟมพลาสติกแน่ๆ
ไม่ ไม่ ไม่ ไม่นะ ฉันไม่อยากให้จบแบบนี้
อย่ากังวลไปเลย เจ้าแมว ฉันจะพาเธอออกไปเอง
นายทำไม่ได้หรอก โบลท์ นายไม่มีอะไรทั้งนั้น
ไม่มีพลังพิเศษ ไม่มีซูเปอร์เห่า
แล้วก็ไม่มีตาลำแสง
ฟังฉันนะ เขาจะพาเราไปที่ๆ นึง
ที่ๆ พวกมนุษย์จะเข้ามาเลือกรับไปเลี้ยง
และเขาจะทำกันแบบนี้ เขาจะเลือกตัวที่น่ารักๆ
แบบนายไง โบลท์
ส่วนพวกที่เหลือ..จะไม่มีวันได้กลับออกมา
ฉันบอกแล้วไงว่าจะพาเธอออกไป
พ่อฮีโร่
กริ๊ง กริ๊งง นั่นใครน่ะ? พรหมลิขิตหรือไร!
ฉันกำลังรอสายอยู่พอดีเชียว
โธ่ ยังไม่ยอมแพ้อีกเหรอ? เดี๋ยวสมองที่เหลือก็เละเป็นโจ๊กหมดหรอก
ไม่มีอะไรมาขังฉันเอาไว้ได้!
ยัยขี้แพ้ ดูนี่ซะ!
สำเร็จ พลังฉันกลับมาแล้ว!
โฟมพลาสติกนี่ร้ายกาจชะมัด
สุดยอดจริงจริ๊ง! ไม่มีรถคันไหนจะขวางโบลท์กับไรโน่ไว้ได้!
ไรโน่ นายมาทำอะไรที่นี่?
อ๋อ เปล่า แค่เดินเล่นไปเรื่อยเปื่อย
แล้วก็บังเอิญเปิดกลอนประตูให้นายเท่านั้นเอง
-นาย..นายเป็นคนเปิดประตูเหรอ? -ช่าย ฉันเอง
นั่น..นั่นมันเยี่ยมมาก ไรโน่...
ใช่ มัน...ดีมากเลย
เอาล่ะ ทีนี้ก็ไปเอาตัวนักโทษกลับมากันเถอะ
ฉัน...ฉันทำไม่ได้หรอก
นายว่าอะไรนะ?
-ฉันทำไม่ได้.. -ห๊ะ? นายเป็นใคร?
ไรโน่ นายก็แค่ แค่...
-นายคือโบลท์ -แต่ฉันไม่ใช่...
ใครคือคนที่ฉายเดี่ยวเข้าไปทำลายห้องทดลองใต้ทะเลของชายตาเขียว
ฉัน แต่ว่า..
แล้วใครที่ยับยั้งแผนการชั่วร้ายในการทำลายโอลิมปิคด้วยหุ่นไซบอร์ค?
-ใคร? โบลท์ ใคร? ใคร? -ฉัน..แต่ว่า...
นาย! นายทำได้ โบลท์ เพราะทั่วทั้งผืนแผ่นดินนี้
เต็มไปด้วยสรรพสัตว์ที่รู้สึกว่าตัวเองไม่สามารถทำได้
เหมือนกับแฮมสเตอร์ตัวน้อยที่ใช้เวลาอยู่แต่ในลานจอดรถอาร์วี
เฝ้าแต่ฝันกลางวันว่าเขาจะช่วยเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ จากอันตรายและมีคนพูดว่า...
นายทำสำเร็จ นายทำสำเร็จแล้ว ไรโน่ นายช่วยโลกเอาไว้ได้
พวกเค้าต้องการฮีโร่ โบลท์!
ใครบางคนที่จะทำสิ่งที่ถูกต้องไม่ว่าอย่างไรก็ตาม
พวกเขาต้องการฮีโร่ที่จะบอกว่าบางครั้งสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
ก็สามารถเป็นไปได้ ถ้านายสุดยอด!
ใช่ นายพูดถูกอย่างนึง ไรโน่
มิทเทนส์ต้องการฮีโร่
ฉันคงต้องไปช่วย
ถ่อมตัวอะไรอย่างนี้ คราวนี้ บอกฉันซิว่าใครจะไปช่วยแมวนั่น!
-ฉัน -ใครนะ? บอกมาซิว่าใคร?
ฉัน!!
ฉันไปเอาลูกบอลก่อนนะ
สถานสงเคราะห์สัตว์ ELMWOOD CNTY
นั่นไง
อยู่นั่น
นี่มันเหมือนตอนที่นายลอบเข้าไปในฐานของคาลิโก้ยังไงยังงั้น
ไม่เหมือนซะทีเดียวหรอก ไรโน่่
เราต้องทำอะไรที่มันแตกต่างจากนั้นหน่อย
แฝงตัวสินะ
-ราตรีสวัสดิ์ เอสเตอร์ -ราตรีสวัสดิ์ ลอยด์
ลอยด์?
ไอ้บ้าลอยด์ แกล้งให้อีแม่ตกใจเหรอ เดี๋ยวเจอสเปรย์พริกไทยสูตรเด็ด
สาบานได้ เหมือนทำงานกับพวกไม่รู้จักโตชัดๆ
แฝงตัวเรียบร้อย
กระชุ่มกระชวยสุดๆ
มียามเฝ้า
เดี๋ยวทุบหลังคอให้
เราต้องล่อให้เขาออกห่างจากประตู
บอล? บอล?
บอล!! บอล!! บอล!!
โธ่เอ้ย.. นี่ฉัน ฉันเพิ่งจะ เพิ่งจะอ่าน.. โธ่ อย่าเห่าซี่!!!
มิทเทนส์?
โบลท์?
-นายมาทำอะไรที่นี่? -ฉันมาช่วยเธอออกไป
นายอุตส่าห์ย้อนกลับมาเพื่อช่วยฉันเหรอ?
ใช่
แต่นาย... ฉันหมายถึง นายไม่มีพลังอะไรทั้งนั้น
-ฉันรู้ -ถามจริง?
-ใช่ -ว๊าว
-ทำใจลำบากเลยสิ? -ก็หนักอยู่
-เธอพร้อมหรือยัง? -ไม่อ่ะ
ฉันก็เหมือนกัน
เฮ้ เฮ้ เฮ้.. มันเกิดอะไรขึ้นในนี้เนี่ย?
เดี๋ยวสิ.. พวกแกไปเอาแฮมสเตอร์มาจากไหน?
เอามานะ เอามา
เฮ้ เดี๋ยวสิ
ได้เวลาเผ่นแล้ว
ลอยด์ ขวางประตูไว้ ขวางประตูไว้ ขวางประตูไว้ ขวางประตูไว้
ซูเปอร์เห่า ซูเปอร์เห่า
สุดรักสุดหวงของฉัน พวกนายทำอะไรลงไปกับรถใหม่ของฉัน
หยุดอยู่ตรงนั้นนะ!
โอ๊ย พระเจ้า แสบ
-นายสองคนต้องการความช่วยเหลือแล้วล่ะ -แสบตา!
-ต้องหารถ -ฮู้ววว เอาคันใหญ่ไปเลย
ไม่ต้องขอบคุณก็ได้
ไม่อยากเชื่อเลย! ทั้งชีวิตของฉันใฝ่ฝันจะเห็นซูเปอร์เห่าของจริงมาตลอด
นายมันตำนานจริงๆ!
มิทเทนส์...
ถ้า..ถ้าฉันไม่ได้สู้กับผู้ร้าย แล้วฉันเป็นอะไร?
ฉันหมายถึง...ฉัน...
โธ่ อย่าคิดมากไปเลย การเป็นหมาธรรมดาน่ะ...
เป็นความสุขที่สุดในโลกแล้ว
ฟังนะ ฉันจะบอกความลับอะไรให้
ความลับของชาวแมวอย่างพวกเรา
รู้ไหมว่าทำไมเราถึงเกลียดหมา?
เพราะเราอยากเป็นหมาไงล่ะ อิจฉาหมาจนตาร้อน
แล้ว...แล้วหมาต้องทำอะไรบ้างล่ะ?
นอนกลิ้งไปกลิ้งมา กระดิกหาง กัดร้องเท้า
ไม่ต้องถึงกับมีใบปริญญาหรอก
รู้ไหม หมาส่วนใหญ่ก็อยู่ในที่แบบนี้แหละ
และก็ อืม...ไม่รู้สิ พวกมันทำแบบว่า...
กินน้ำจากเนี่ยนะ? แต่ แต่ว่า...
-และนี่ก็ที่ของน้องหมา -ที่ไหน?
นี่ไง พื้นทั้งหมดเนี่ย มีอาหารหล่นลงมาก็ฟาดเรียบ
เจ๋งไหมล่ะ?
ในคืนอันหนาวเหน็บ ก็ตรงนี้เลย แถมด้วยพรมอุ่นๆ
โอ๊ย ไม่มีอะไรดีไปกว่านี้แล้ว
ดูเธอ...จะรู้จักสถานที่แบบนี้ดีจังเลยนะ
ใช่ ฉันเคยอยู่บ้านแบบนี้มาก่อน แต่ฉันชอบเป็นแมวประจำซอยมากกว่า แบบว่า...
มีโอกาศก็ทะยานไปข้างหน้า ไม่เหลียวมองกลับหลัง
ไรโน่สุดยอด สุดยอดมากๆ
ยิ่งกว่าสุดยอด เขาสุดยอดสุดๆ
เขา.. อ่า...
ฉัน... ฉันสุดยอด
คงได้เวลานำเสนอการหย่อนใจอย่างสุดๆ ของน้องหมาแล้วสินะ
-ยื่นหน้าออกไปสิ -ทำไม?
เอาเถอะน่า
นี่มัน...สุดยอดเลย
แล้วก็แลบลิ้นออกมา
นี่มันสุดยอดจริงๆ เธอมาลองบ้างสิ
ไม่ล่ะ มันเป็นเรื่องของหมาๆ
เฮ้.. โบลท์ ตื่นสิ
มานี่สิ ฉันมีอะไรจะเซอไพรส์นาย
โอเค โอเค ห้ามแอบดูนะ
เอาละ ทีนี้ ลืมตาได้
เยี่ยมไปเลยไหมล่ะ
เดี๋ยวฉันบรรยายให้ฟัง
นี่.. นี่ของฉัน และนี่ก็เป็นของนาย
-มิทเทนส์.. คือว่าฉัน.. -โอ๊ะ ฉันเจอหมอนนุ่มๆ สำหรับนายด้วยนะ
แถมดูนี่ ฉันเจอโฟมพลาสติก เลยเอามายัดไว้ด้วย
ฉันว่ามันครีเอทแถมเสียดสีดี เข้าใจที่พูดป่ะ?
-มิทเทนส์.. ฉันไม่คิดว่า -แล้วดูนี่
รับประกันความเป็นส่วนตัว แถมเก็บเสียงอีกต่างหาก
-ใช่ แต่.. .. ฉันไม่คิดว่าฉันจะ.. -โอเค ฉันอำเล่น มันไม่เก็บเสียงหรอก
-แต่นายรู้ไหม.. -มิทเทนส์.. ฉันอยู่ที่นี่ไม่ได้
-ว่าไงนะ? -เราอยู่ห่างจากเพ็นนีแค่วัฟเฟิลเดียว
นายยังคิดจะกลับไปหาเธออีกเหรอ?
มิทเทนส์.. เธอคือคนของฉัน
โอ๊ย โอ๊ยย หู หูฉัน..
มองฉันสิ โบลท์ ฉันคือของจริง
แล้วนั่นละ นั่นมันจริงไหม?
นี่ดูเหมือนของจริงเหรอ? นั่นละ ของจริงไหม? นั่นด้วย
แล้วนั่นละ? โบลท์.. เธอเป็นดารา
-มันก็แค่การแสดง -เพ็นนีไม่ใช่
-ไม่มีเพ็นนีอะไรทั้งนั้น เธอเป็นของเก๊
ไม่ ผิดแล้ว เธอรักฉัน
ไม่ ไม่ โบลท์ นั่นคือสิ่งที่พวกเขาทำ เข้าใจไหม?
เขาทำเหมือนว่ารักนาย ทำเหมือนจะอยู่กับนายตลอดไป
แล้ววันนึง พวกเขาก็เก็บข้าวของทุกอย่างย้ายไปหมด
รวมทั้งความรักของพวกเขาด้วย
และทิ้งให้แมวที่น่าสงสารของเขาต้องเผชิญชีวิตเพียงลำพัง
พวกเขาทิ้งเธอ
ปล่อยให้นึกสงสัยว่าเธอทำอะไรผิด
ขอโทษนะ มิทเทนส์ .. แต่ว่า..
เพ็นนีไม่ใช่แบบนั้น
งั้นก็ไปซะ
-มิทเทนส์.. ฉัน... -ไปให้พ้น โบลท์
ฉันไม่น่าเห็นใจนายเลย
-มิทเทนส์.. -จะไปไหนก็ไป โบลท์
ดูแลตัวเองด้วยล่ะ มิทเทนส์..
พิซซ่าหน้ามีทเลิฟเวอร์นั่นไม่ยักจะรักฉันตอบแฮะ
-ว่าไง ไรโน่ -อรุณสวัสดิ์ เจ้าแมว
-โบลท์อยู่ไหนล่ะ? -เขา..เอ่อ...
-เขาไปแล้ว.. -โบลท์ ไปแล้ว?
ใช่.. แต่เขา เขาฝากมาบอกนายว่า เขา...
เขาต้องไปเผชิญหน้ากับชายตาเขียวเพียงลำพัง
-นายจะไปไหนน่ะ? -ไปหาโบลท์
แต่ว่าเขาไม่ต้องการพวกเราแล้วนะ..
เชื่อฉันสิ ฉันเห็นมาเป็นล้านครั้งแล้ว
ในคืนมืดมิดอันเย็นยะเยือกก่อนการต่อสู้ ยามที่เหล่าร้ายกำลังลับเขี้ยวเล็บ...
ให้คมกริบและเตรียมเชือดเฉือน
ฮีโร่จำเป็นต้องออกไปเผชิญหน้าเพียงลำพัง
แต่โบลท์ได้สอนฉันเอาไว้
ว่าเราจะไม่ทอดทิ้งเพื่อนในเวลาที่เขาต้องการความช่วยเหลือ
เมื่อพวกพ้องเดือดร้อน เราต้องไป
ไม่ว่าเขาจะร้องขอหรือไม่ เราก็ไป!
แม้ไม่รู้ว่าจะมีชีวิตรอดกลับมารึเปล่าก็ตาม
เขาไปอีกทางนึง
เราก็ไป! ไม่ว่าจะต้องเผชิญกับอะไรก็ตาม เราก็ไป!!
เพ็นนี..
เหลือเชื่อ.. ว้าว.. โบลท์ !! ฉันเป็นแฟนพันธ์แท้ของนายเลยล่ะ
ฉันเบลคก์ นี่เพื่อนของฉัน ทอม ทอม บอก "ว่าไง" สิ
ว่าไง
ไม่นะ..
และนี่ผู้ช่วยส่วนตัวของเรา บิลลี่
ซึ่งเขาควรประจำอยู่บนสายไฟ
โบลท์ ฉันปลื้มนายมานานแล้ว และฉันอยากจะบอกนายมาตลอด
ถ้าฉันมีโอกาสได้พบกับนายน่ะ และตอนนี้ฉัน...
โอเค บิลลี่ เลิกพล่ามได้แล้ว
อยากทำตัวมีประโยชน์ไหม? ไปหาเศษขนมปังมาซิ เอาโฮลเกรนนะ
โฮลวีตกับโฮลเกรนไม่เหมือนกันนะ บิลลี่
-มันไม่เหมือนกัน บิลลี่! -อย่าเอาโฮลวีตมาล่ะ
เมล็ดฟักทองด้วย บิลลี่
-โอเค เพื่อน แต่ฉันจำเป็นต้องไปแล้วล่ะ -ฉันรู้...ฉันเข้าใจว่านายยุ่ง
แต่ถ้านายมีเวลาสักแป๊บ เรามีไอเดียเด็ดๆ สำหรับรายการของนาย
ทอมอธิบายได้ดีกว่าฉัน ฉันให้เขาพูดแทนละกัน
เต็มที่ไปเลยทอม
เตรียมตัวนะ!
-เอเลี่ยน! -น่านล่ะ
-เอเลี่ยน? -คนดูชอบเอเลี่ยน
เยี่ยมมาก!
-ดังระเบิดแน่นายเอ๋ย ดังระเบิด! -หาตัวจับมิได้เชียว!
ฉันชอบนะ แต่ฉันจะบอกอะไรให้ ถ้าพวกนายช่วยพาฉันไปหาเพ็นนี
เด็กผู้หญิงในรายการน่ะ
ฉันอยากจะฟังเรื่องเอเลี่ยนนั่นต่อ แต่ระหว่างทางละกัน
-ทาบทามสำเร็จ! -อย่าตื่นเต้นมาก
นายทำเสียเรื่องมาแล้วตอนปลาน้อยนีโม
เราจะเปิดด้วยฉากนอกอวกาศ
คาลิโก้มาเล่นงานเพ็นนีของนาย
แล้วนายก็จัดการกับเขา
ทีนี้ลำแสงจากยานแม่ของเอเลี่ยนก็ดูดนายกับเพ็นนีลอยขึ้นไป
...ฉากค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีดำ
พวกเรามีเพลงป๊อบเพราะๆ ตอนขึ้นเครดิตด้วยนะ
บอกพวกเขาด้วยนะ เราพร้อมเริ่มโปรเจ็คนี้ทุกเมื่อ
รุ่งแน่!
อยู่นั่นไง
สถานที่อันน่าตื่นตาตื่นใจที่สุดในโลก!
ในท้ายที่สุดเราก็มาถึงใจกลางแดนปิศาจจนได้
ที่กบดานของชายตาเขียว!
ไรโน่ รอก่อน!
รอเดี๋ยวสิ!
อะไร อะไร? มีปัญหาอะไร? ฉันกำลังคึกนะ
ฟังนะ มันอาจจะเข้าใจยากสักหน่อย
แต่ว่า บางทีอะไรๆ มันก็ไม่เป็นอย่างที่นายคิด...
บางครั้งสิ่งที่นายเชื่อว่าเป็นความจริง มันอาจไม่จริงก็ได้...
ทุกสิ่งที่ฉันได้พร่ำเรียนมามีไว้เพื่อเวลานี้
ตายยย! ตายยยยยย!
เตรียมตัวเตรียมใจไว้ซะเถอะ เจ้าพวกสมุนปีศาจ! ฉันจะกระเดือกตับอ่อนแก
รวมถึงม้าม จะควักตับแกออกมาฉีกเป็นชิ้นๆ
น่ารักจังเลย เจ้าตัวน้อย
ตอนเด็กๆ ฉันก็เคยเลี้ยงแฮมสเตอร์นะ
โบลท์!
-โบลท์! -แกไม่เป็นไรใช่ไหม!
ในที่สุดแกก็กลับมา!
โธ่ โบลท์ ฉันนึกว่าเสียแกไปซะแล้ว
แกเป็นเด็กดีของฉัน..
ดีมาก
โอเค ทุกคน รีบย้ายไปถ่ายกันต่อที่โรงถ่าย 7
-หนูคิดถึงมันค่ะ -แม่รู้จ้ะ ลูกรัก
แม่ก็คิดถึงมัน
ตำแหน่งที่หนึ่ง พร้อม!
โอเค นิ่งๆ นะจ๊ะ หนูน้อย
ฉากที่ 15 เทค 1 เตรียมตัว
และ แอคชั่น
โอ้ ศาสตราจารย์...
ผมอยากจะขอบพระคุณอย่างสูง ที่คุณยอมให้เรา...
เข้าถึงระบบอันยุ่งยากซับซ้อนของคุณได้
แกก็รู้ว่าฉันไม่มีทางทำแบบนั้น
เว้นเสียแต่นั่นจะเป็นหนทางเดียวที่จะช่วยชีวิตลูกสาวของคุณ!
-เพ็นนี! -พ่อคะ!
โบลท์! ฉันอยู่นี่ โบลท์!
หมาของแกไม่ได้อยู่แถวนี้ด้วยซ้...
จับหมาไว้!
ไป ไปสิ ไป!
ไม่เป็นไร มานี่มา
ไฟไหม้ ไฟไหม้ ไฟไหม้! ไฟไหม้แล้ว!
เฮ้ หางดาบ
มิทเทนส์? เธอมาทำอะไรที่นี่?
เรื่องมันยาวน่ะ สั้นๆ ก็คือฉันโดนหมาสติเฟื่องลากข้ามประเทศมาเนี่ย
แต่เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก คำถามจริงๆ ก็คือ...
นายมาทำอะไรอยู่ตรงนี้? แล้วทำไมนายไม่อยู่ในนั้น?
เธอพูดถูก มิทเทนส์..
เธอ เอ่อ... ไม่ใช่ของจริง
ไม่ โบลท์.. มันคือเรื่องจริง
ฉันอยู่ในนั้นเมื่อกี้นี้ ฉันเห็นหน้าเธอหลังจากที่นายออกไป
เธอหัวใจสลายเชียวล่ะ
ไม่ใช่ว่าเป็นหมาตัวไหนก็ได้ เธอรักนาย
เธอเป็นคนของนาย โบลท์ และนายก็เป็นหมาของเธอ
-โบลท์.. นายต้องเชื่อฉันนะ -มิทเทนส์ เงียบ
-ไม่ นายต้องฟัง -ไม่ใช่ ฉันพูดจริงๆ เงียบก่อน
มีอะไร?
เพ็นนี
-ช่วยด้วย! ช่วยด้วยค่ะ! ช่วยด้วย! -แข็งใจไว้
ขอร้องล่ะ!
ตายล่ะ โรงถ่าย!
เออ วิ่งได้วิ่งไป!
-ฉันอยู่ที่หกนาฬิกา -ทำไงกันดี?
แค่ให้ฉันเข้าไปข้างในได้ก็พอ!
โบลท์?
-ยังเหลือใครอีกไหม? -ไม่รู้สิ
ฉันมาแล้ว!
-ช่างเป็นฤกษ์ดีที่จะตาย! -ไม่ใช่ต่อหน้าต่อตาฉันแน่
โบลท์!
ฉันรู้ว่าแกต้องกลับมา
โบลท์ ซูมซูม
โบลท์...
โบลท์..แกไปเถอะ
ไปซะ
ไม่เป็นไรหรอก
แกเป็นเด็กดีของฉัน
ฉันรักแก
เห็นลูกสาวฉันไหมคะ? มีใครเห็นลูกฉันบ้าง?
-ได้ยินเสียงนั่นไหม? -ได้ยิน
เงียบซิ ทุกคนเงียบ!!
นั่นมันซูเปอร์เห่า!!!
-เสียงมาจากทางนั้น -ไปเร็ว ไป!
-ตรงนี้ เจอแล้ว! -พวกเขาอยู่นี่ เจอแล้ว!
เอาละ รถพยาบาลกำลังมา ทุกคน ขอทางหน่อย!
เพื่อความปลอดภัย ขอให้ทุกคนอยู่ห่างจากโรงถ่ายไว้!
-โบลท์... -ลูกแม่!
ไม่เป็นไรนะ ลูกต้องไม่เป็นไร ไม่เป็นแน่จ้ะ
-เธอไม่เป็นไรครับ เราจะพาเธอไปโรงพยาบาล
เพื่อความปลอดภัย
แม่ขอโทษจ้ะที่เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น
ผมคิดไม่ออกจริงๆ ว่าคุณจะรู้สึกยังไง
ไม่มีแม่คนไหนควรจะต้องมาเจอเหตุการณ์แบบนี้ แต่ผม...
...สัญญา ว่าผมจะทำให้มันเป็นประโยชน์แก่เราสูงสุด
ผมพูดถึงการลงนิตยสาร สัญญาการถ่ายทำ โปรดิวเซอร์เครดิต
มันต้องเยี่ยมแน่
เราขอลาออก!!!
ไม่ๆ เดี๋ยว! อย่าด่วนตัดสินใจสิครับ
เราปักหมุดเอาไว้ก่อน...
ฉันเกรงว่าบาดแผลของเธอสาหัสกว่าที่คิด
เราคิดไตร่ตรองอย่างดีแล้ว
เราจำต้องศัลยกรรมใบหน้าของเธอใหม่ทั้งหมด
ลองดูสิ
อย่างน้อยคาลิโก้ก็คงจะจำหนูไม่ได้
คาลิโก้!!
โบลท์!!
อะไรกัน??!
เอเลี่ยน!?
ไม่สมจริงเลยสักนิด
-พิลึกพิลั่นสุดๆ -พูดอีกรอบก็ได้นะ
โอ๊ะ ใช่ นั่นแหละ ตรงนั้น อีกนิด
ช่าย ตรงนั้นแหละ....
เฮ้ เจ้าหมาบ๊อง
เก็บไว้ดูเล่นน่ะ
อยากออกไปเล่นข้างนอกไหม? หือ อยากออกไปเล่นข้างนอกเหรอ?
ไปกันเถอะ
-นายว่าหมาตัวนั้นดูคุ้นๆ ไหม? -ไม่นะ ฉันไม่เคยเห็นเขามาก่อนเลยในชีวิต
บรรยายไทยโดย
PiracyRight Sub